Mor Işıkların Çağrısı. (Şiir Denemesi)

Mor Işıkların Çağrısı

Ey karanlık, aç mor ışıklarını
Düştüm yola, geliyorum.
Zifiri karanlıkta beyazı arıyorum.
Bir yanım siyah, diğer yarımı arıyorum.
Duygular tutuklu, yer ise eksik.
Gökyüzü nerede, bulamıyorum.
Korku sarmış her yeri.
Güneş de küsmüş ahali.

Sen açmazsan mor ışıklarını
Kapatırım sana gözlerimi.
Beyaz bulur elbet beni.
Yeşil de küsmesin, dönsün geri.

Mor ışıklar öpüyor karanlığı,
Sonunda beyaz da görünüyor.
Bir iki adım sonra beyaz siyaha,
Siyah beyaza karışıyor.
Gülümsüyor güneş oradan.
Yeşil de veriyor selamı oradan.

Ortalık curcuna,
Çocuklar dans ediyor.
Kelebekler gökyüzünde
Son kozunu oynuyor.

Güneş gülümseyince oradan,
Tüm canlılar hareketleniyor.
Mor ışıklar öpsün hep karanlığı,
Aydınlık hep siyahla yarışsın,
Alsın intikamını.
Dengesini bozmayın bu dünyanın.
Kötülükle olmuyor, inanın.
Güzelliğin, saflığın yerini
Tutmuyor hiçbir şey, inanın.
10.02.2025
Mesime Elif Ünalmış

Hayata dair yazılar

Sonraki

https://gezensozcukler.blogspot.com/2025/02/tembel-oglanin-donusumu_11.html

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

KIRILMADAN GÜÇLENMEK 5. Bölüm – Sessizden Söze: Duygularla Var Olmak Hazal sabah kahvesini içerken pencereye baktı. Camın buğusuna parmağıyla bir çizgi çekti, sonra sildi. İçinde bir şeyler birikmişti ama ne olduğunu tam adlandıramıyordu. Annesinin sesi yankılandı zihninde: “Bazı şeyleri içine at, evin huzuru bozulmasın.” Bu cümle yıllardır onunla birlikteydi. Ama artık başka bir yerdeydi. Sessizlik, huzur değil, eksiklik getiriyordu. Duygularını tanımak, ifade etmek, kendini anlatmak istiyordu. Ama bunu nasıl yapacağını hâlâ tam bilmiyordu. Eşiyle olan ilişkisi zamanla bir sessizlik yarışına dönüşmüştü. Konuşmalar yüzeysel, duygular eksikti. Hazal, onunla değil, onun varlığının içinde yankılanan sessizlikle mücadele ediyordu. Çünkü baskı her zaman bağırarak gelmezdi. Bazen bir suskunluk, bazen bir “ne gerek var” cümlesi, bazen bir göz devirmeydi. Hazal, bu görünmez baskının içinde kendi sesini arıyordu. Her geçen gün biraz daha içine çekiliyor, ama bir yandan da...

Gizemli Satırlar –Küçük Bilim Kaşifi (Bölüm 5): Franklin’in Sessiz Işığı

Gizemli Satırlar – Küçük Bilim Kaşifi (Bölüm 5): Franklin’in sessiz Işığı Hedef Yaş Grubu: 8–12 yaş Bu seri, çocukların bilimsel merakını desteklemek ve hayal gücünü teşvik etmek amacıyla hazırlanmıştır. Hedef Yaş Grubu: 8–12 yaş Bu seri, çocukların bilimsel merakını desteklemek ve hayal gücünü teşvik etmek amacıyla hazırlanmıştır. Ulaş o sabah kitaplığından bir kitap seçti. Kapağında spiral bir yapı vardı. “DNA,” dedi sessizce. “Hayatın şifresi.” İçindekiler kısmında bir isim dikkatini çekti: Rosalind Franklin. Kahvaltı masasında annesi Yasemin Hanım ona baktı: “Bugün sıra Franklin’de mi?” “Evet. DNA’yı fotoğraflayan kadın.” Serdar Bey ekledi: “Ve ne yazık ki adı uzun süre gizli kaldı.” Ulaş kitabı açtı. Sayfalarda siyah-beyaz bir fotoğraf vardı. “Bu mu DNA’nın ilk görüntüsü?” “Evet,” dedi annesi. “Fotoğraf 51.” Okulda öğretmeni tahtaya bir kelime yazdı: ...

KAVRAMSAL ÖYKÜLER

Yaş Sınırı: Genel İzleyici (Tüm yaş grupları için uygundur) Sevgi Dilek, henüz 1. sınıfa gidiyordu. Sapsarı saçları ve mavi gözleriyle çok sevimliydi. Dilek, okulun açılmasıyla yeni arkadaşlar edinmiş ve okuluna iyice alışmaya başlamıştı. Yeni şeyler öğrenmek onu heyecanlandırıyordu. Okulu çok seviyordu ve arkadaşlarını da çok değerli buluyordu. Ancak en çok arkadaşı Semra'yı seviyordu. Semra'nın babası öğretmen olduğu için başka bir okula tayin olmuştu ve Semra'dan ayrılmak zorunda kaldı. Dilek bu duruma çok üzülmüştü. Ancak annesi durumu kabul etmesi için Dilek'i karşısına alarak durumu izah etti. Annesi, Dilek'in dilediği zaman Semra'yı arayabileceğini söyledi. Dilek bunun üzerine çok sevindi. O günden sonra bütün dikkatini okula vererek yeni şeyler öğrenmeye devam etti. Aradan geçen zaman içinde arkadaşlarını aramayı da ihmal etmedi. Dilek, yeni arkadaşlar edinmeye ve sınıfında daha aktif olmaya devam etti. Semra'yla da sık sık telefonla konuşarak ...

GİZEMLİ SATIRLAR

Bu Blogda Ara