SUSUZ ORMAN GÜNLÜKLERİ – BÖLÜM 5
Koku Kuruyan Ağaç – Çınar’ın Sessizliği
Ormanın üstünde rüzgâr bu kez çekingen ilerliyordu. Dallar arasından geçerken sanki bir şeyi hatırlamak istemiyor gibiydi.
Elif, Çınar’ın yanına yaklaştığında toprağın sessizliğini fark etti. Yağmurdan sonra gelmesi gereken koku yoktu. Ne ıslak toprak ne de yaşam izi…
Çınar susuyordu. Ama bu suskunluk boş değil, ağırdı. Gövdesindeki çatlaklar, kurumuş damarlar gibi geçmişi taşıyordu.
Elif elini ağaca koydu. Sıcaklık bekledi ama yerine bir geri çekilme hissetti. Sanki ağaç dokunulmayı değil, anlaşılmayı istiyordu.
Rüzgâr yön değiştirdi ve çok uzaktan bir fısıltı geldi:
“Su yalnızca akmaz… bazen unutulur.”
Elif defterine tek bir soru yazdı:
“Bir orman kokusunu kaybederse ne kalır?”
Toprağın derinlerinde çok hafif bir titreşim geçti. Çınar, ilk kez cevap vermeye hazırlanıyordu.
İstersen bir sonraki adımda �Bölüm 6’yı da aynı ritimde, daha güçlü bir olay kırılmasıyla yazabiliriz.
Mesime Elif Ünalmış
Yorumlar
Yorum Gönder
Merhaba sevgili okuyucular, paylaştığım hikayeler ve yazılar hakkındaki düşüncelerinizi çok merak ediyorum! Yorumlarınız benim için çok değerli. Lütfen görüşlerinizi ve önerilerinizi paylaşmaktan çekinmeyin. Hep birlikte daha güzel bir topluluk oluşturalım! ✍️