SUSUZ ORMAN GÜNLÜKLERİ – BÖLÜM 6
Kayıp Yankılar – Ormanın Sessiz Cevabı
Ormanın içinde bu kez sessizlik daha derindi. Sanki önceki bölümde konuşan hafıza bile geri çekilmişti. Rüzgâr yönünü kaybetmiş, sesler kendi içine çökmüştü.
SUSUZ ORMAN GÜNLÜKLERİ – BÖLÜM 6
Kayıp Yankılar – Ormanın Sessiz Cevabı
Ormanın üstünde rüzgâr bu kez yönünü bulamıyordu. Sanki her esinti, bir önceki sesin izini kaybetmişti.
Elif, Çınar’ın önünde durduğunda toprağın artık sadece kuru olmadığını fark etti. Boştu… ama bu boşluk bile yankı yapıyordu.
Çınar susuyordu. Ama bu suskunluk artık bir yokluk değildi; kaybolmuş bir sesin hatırasıydı.
Elif fısıldadı:
“Burada neyi kaybettik?”
Toprağın derinlerinden bir titreşim yükseldi. Ne bir ses, ne bir kelime… sadece yarım kalmış bir çağrı.
Rüzgâr çok uzaklardan geri döndü ama artık aynı değildi. İçinde bir şey eksikti.
Ve orman ilk kez net konuşmadan cevap verdi:
“Kayıp olan şey… sadece su değil.”
Elif, Çınar’ın yanında durduğunda bu kez farklı bir şey hissetti: boşluk değil, yankı. Ama bu yankı seslerden değil, kaybolmuş anlamlardan geliyordu.
Mesime Elif Ünalmış
Yorumlar
Yorum Gönder
Merhaba sevgili okuyucular, paylaştığım hikayeler ve yazılar hakkındaki düşüncelerinizi çok merak ediyorum! Yorumlarınız benim için çok değerli. Lütfen görüşlerinizi ve önerilerinizi paylaşmaktan çekinmeyin. Hep birlikte daha güzel bir topluluk oluşturalım! ✍️