⏳🪞 SUSUZ ORMAN GÜNLÜKLERİ – BÖLÜM 13
🕳️🔔 Kırık Zamanın Aynası – Çınlayan Kuyunun Çağrısı
Ormanın derinliklerinde unutulmuş bir kuyu vardı. Elif, kurumuş yaprakların arasında ilerlerken çok uzaklardan gelen ince bir çınlama duydu. Bu bir yankı değildi, bir çağrıydı. Sanki zamanın içinde kaybolmuş bir ses, yıllar sonra yeniden uyanmıştı. Çınar'ın köklerinden gelen hatıralar şimdi onu ormanın en eski sırlarından birine götürüyordu.
SUSUZ ORMAN GÜNLÜKLERİ – BÖLÜM 13 Kırık Zamanın Aynası
Elif, sabahın sessizliğinde ormanın daha önce gitmediği bir bölümüne yürüdü.
Ağaçlar sıklaşmıştı.
Rüzgâr bile burada daha yavaş hareket ediyordu.
Bir süre sonra karşısına eski bir kuyu çıktı.
Taşları çatlamıştı.
Ama içinden gelen ses hâlâ canlıydı.
İnce bir çınlama...
Sanki suyun hatırası taşların arasında saklanmıştı.
Elif kuyunun kenarına yaklaştı.
Derinliğe baktığında kendi yansımasını göremedi.
Onun yerine geçmişten görüntüler belirdi.
Yeşil ormanlar...
Berrak sular...
Kuş sürüleri...
Ve sonra bir ses yükseldi:
“Zaman kırıldığında, önce hatıralar konuşur.”
Elif geri çekildi.
Ama çınlama devam ediyordu.
Çünkü kuyu yalnızca geçmişi göstermiyor, geleceği de hatırlatıyordu.
Mesime Elif Ünalmış

Yorumlar
Yorum Gönder
Merhaba sevgili okuyucular, paylaştığım hikayeler ve yazılar hakkındaki düşüncelerinizi çok merak ediyorum! Yorumlarınız benim için çok değerli. Lütfen görüşlerinizi ve önerilerinizi paylaşmaktan çekinmeyin. Hep birlikte daha güzel bir topluluk oluşturalım! ✍️