🌊🪞 SUSUZ ORMAN GÜNLÜKLERİ – BÖLÜM 19
Kayıp Harfler Adası'ndan ayrılan Elif, bu kez ormanın en sessiz köşelerinden birine ulaştı. Karşısında duran göl, diğer göller gibi görünüyordu ama yüzeyi olağanüstü derecede sakindi. Ne rüzgâr suyu hareket ettirebiliyor ne de düşen yapraklar yansımayı bozabiliyordu. Elif göle baktığında yalnızca kendi yüzünü değil, ormanın sakladığı eski hatıraları da görmeye başladı.
SUSUZ ORMAN GÜNLÜKLERİ – BÖLÜM 19 Aynalı Göl
Elif, adadan ayrıldıktan sonra uzun süre yürüdü.
Patika onu ormanın daha önce görmediği bir bölümüne götürdü.
Ağaçların arasında saklanan küçük bir göl vardı.
Su öylesine sakindi ki gökyüzü onun içinde ikinci kez yaşıyor gibiydi.
Elif kıyıya yaklaştı.
Gölün yüzeyine baktı.
Önce kendi yansımasını gördü.
Sonra görüntü değişmeye başladı.
Yeşil ormanlar...
Berrak dereler...
Gökyüzünü dolduran kuş sürüleri...
Hepsi suyun içinde canlanıyordu.
Elif gözlerini ayırmadan izledi.
Tam o anda gölün yüzeyinde ince halkalar oluştu.
Ve tanıdık bir ses duyuldu:
“Su yalnızca yansıtmaz.
Hatırlamayı da bilir.”
Elif gülümsedi.
Çünkü ormanın hikâyesi, bu kez suyun hafızasında yaşamaya devam ediyordu.
Mesime Elif Ünalmış

Yorumlar
Yorum Gönder
Merhaba sevgili okuyucular, paylaştığım hikayeler ve yazılar hakkındaki düşüncelerinizi çok merak ediyorum! Yorumlarınız benim için çok değerli. Lütfen görüşlerinizi ve önerilerinizi paylaşmaktan çekinmeyin. Hep birlikte daha güzel bir topluluk oluşturalım! ✍️