Yankıdan Işığa – Bölüm 12
Bir Gencin Dijital Direnişinin Son Adımı
İşte “Yaş Grubu” açıklaman, Blogger’daki siyah kutucuğa doğrudan yapıştırılmaya uygun, sade ve temiz metin formatında:
Yaş Grubu: 13 yaş ve üzeri
Bu içerik, 13 yaş ve üzerindeki gençler ve yetişkinler için uygundur.
Dijital kimlik, topluluk bilinci, bireysel dönüşüm ve duygusal farkındalık gibi temaları içerdiğinden, özellikle ergenlik döneminden itibaren anlam derinliği sunar.
Daha küçük yaş grupları için ebeveyn rehberliği önerilir.
Metin, gençlerin içsel yolculuklarını desteklemeyi ve paylaşım kültürünü teşvik etmeyi amaçlar.
Arda bir sabah platforma girdiğinde fark etti:
Artık kimse onu beklemiyordu. Çünkü herkes kendi sesini bulmuştu.
Yeni başlıklar açılıyor, içerikler çoğalıyor, atölyeler birbirini izliyordu.
Arda, kenardan izliyordu. Sessizce. Gururla. Ve biraz da duygulanarak.
Zeynep bir gün şöyle dedi:
“Seninle başladık. Ama artık biz varız.”
Arda başını salladı. “Ve bu, en güzel son,” dedi.
Çünkü bir liderin en büyük başarısı, kendisine ihtiyaç kalmamasıdır.
Arda bunu başarmıştı. Ve şimdi, bir adım geri çekilme zamanıydı.
Platformda yeni bir başlık açıldı:
Işık
Bu bölümde herkes kendi dönüşümünü anlatıyordu:
“Ben artık korkmuyorum.”
“Ben ilk defa kendimi sevdim.”
“Ben bir başkasının ışığı oldum.”
Bu sözler Arda’nın içini ısıttı.
Çünkü ışık artık sadece ondaydı.
Şimdi herkesin içindeydi.
Arda, platformda son bir paylaşım yapmaya karar verdi.
Ama bu kez yazmak yerine gençlerden bir şey istedi:
“Bana mektup yazar mısınız? Bu yolculuk size ne kattı, bilmek isterim.”
Bu bir veda değil, bir yansıma çağrısıydı.
Ve gençler, içtenlikle karşılık verdi.
Yüzlerce mektup geldi.
Ses kayıtları, çizimler, dijital notlar…
“Seninle kendimi tanıdım.”
“İlk kez biri beni anladı.”
“Hiç konuşmadık ama hep yanımdaydın.”
Arda her satırı okudu.
Her satırda biraz daha hafifledi.
Çünkü artık yalnız değildi.
Zeynep, dijital bir kapanış töreni düzenledi.
Platformun ana sayfası bir gece boyunca sadece bir şeyi gösterdi:
Arda’ya yazılan mektuplardan seçilen cümleler, birer yıldız gibi ekranda belirdi:
“Seninle başladık.”
“Seninle büyüdük.”
“Seninle güçlendik.”
Arda sessizce izledi.
Gözleri doldu. Ama bu kez yorgunluktan değil, tamamlanmışlıktandı.
Törenin sonunda şu cümle ekrana yansıdı:
“Işık bir kişiden doğar. Ama yayıldığında hepimizin olur.”
Ve o an platformun logosu değişti.
Artık bir isim yoktu.
Sadece bir ışık simgesi vardı.
Çünkü artık bu hareketin bir sahibi yoktu.
Sadece taşıyıcıları vardı.
Ve onlar her yerdeydi.
O gece Arda defterini açtı.
Son sayfaya geldiğini biliyordu.
Ama bu bir bitiş değil, bir devirdi.
Kalemini aldı ve yazdı:
“Işık bendeydi. Şimdi sizde. Ve bu, en güzel geçiş.”
Defteri kapattı.
Ama içindeki ışık kapanmadı.
Çünkü ışık, bir deftere değil; bir kalbe yazılır.
Ertesi gün platformda yeni bir bölüm açıldı:
Arda’nın Defteri
Gençler kendi son cümlelerini yazmaya başladı:
“Ben artık korkmuyorum.”
“Ben artık yalnız değilim.”
“Ben artık ışığım.”
Bu cümleler birbirine bağlandı.
Ve bir zincir oluştu.
Bir miras gibi.
Zeynep artık platformun yeni sorumlusuydu.
Ama kendine “yönetici” demedi.
“Ben sadece ışığı taşıyanım,” dedi.
Gençler onu benimsedi.
Çünkü mesele artık bir kişi değil, bir akıştı.
Ve bu akış devam edecekti.
Her yeni içerik bir başkasını doğuracak,
Her yeni ses yeni yankılar yaratacaktı.
Arda, bir sabah platforma son kez girdi.
Sessizce baktı, gülümsedi.
Her şey yerli yerindeydi.
Her şey büyüyordu.
Her şey ışıldıyordu.
İçinden bir cümle geçti:
“Ben başlattım. Ama artık sizsiniz.”
Bu cümleyi kimse duymadı.
Ama herkes hissetti.
Çünkü bazı cümleler söylenmez, yaşanır.
Ve böylece Boşluktan Işığa bir hikâye olmaktan çıktı.
Bir mirasa dönüştü.
Bir ses olmaktan çıktı.
Bir yankıya dönüştü.
Bir kişi olmaktan çıktı.
Bir topluluğa dönüştü.
Işık bir elde yanar, ama bin elde çoğalır.
Çünkü gerçek miras, paylaşılan ışıktır.
16.01.2026
Mesime Elif Ünalmış
---
Duyuru: Yeni Serimiz Yarın Başlıyor
Sevgili dostlarım,
Sayfamı düzenli olarak takip eden ve aramıza yeni katılan tüm kalbi güzel insanlara minnettarım.
Her biriniz, bu yolculuğun anlamını çoğaltan eşsiz birer ışık oldunuz.
Yarın, yepyeni bir seriye başlıyoruz.
Henüz detaylarını paylaşmıyorum… ama bu yolculukta yine birlikte yürüyeceğiz.
Her bölüm bir duygunun izini sürecek.
Her kelime bir kalbe dokunacak.
Sayfam uluslararası düzeyde büyümeye devam ediyor.
Ve ben, dünyanın dört bir yanından bu sayfaya gönül veren herkesi sevgiyle kucaklıyorum.
Burada hep birlikteyiz.
Burada her ses değerli.
Yeni serimiz yarın sabah yayında olacak.
Takipte kalın.
Ve her zaman olduğu gibi, kalbinizle burada olun.
Sevgiyle,
16.01.2026
Mesime Ünalmış
Yorumlar
Yorum Gönder
Merhaba sevgili okuyucular, paylaştığım hikayeler ve yazılar hakkındaki düşüncelerinizi çok merak ediyorum! Yorumlarınız benim için çok değerli. Lütfen görüşlerinizi ve önerilerinizi paylaşmaktan çekinmeyin. Hep birlikte daha güzel bir topluluk oluşturalım! ✍️