Duygu Dedektifleri – Bölüm 5: Fısıltıya Saklanan Cesaret
Gülce’nin İçindeki Işık
Yaş Grubu: 6–9 yaş
Hedef Yaş Grubu: 6–9 yaş arası çocuklar
Bu bölüm, çocukların sahne korkusu, içe kapanıklık ve sessiz cesaret gibi duygularla baş etmelerine yardımcı olur. Fısıltının da bir cesaret biçimi olduğunu göstererek, özgüven gelişimini ve duygusal ifade bec
Okulda özel bir gün vardı: “Duygu Tiyatrosu”
Her çocuk sahneye çıkacak, bir duyguyu canlandıracaktı.
Gülce’ye “cesaret” rolü verilmişti.
Ama içi kıpır kıpırdı.
Sahneye çıkmak mı? Herkesin önünde konuşmak mı?
Zeynep kostümünü heyecanla gösterdi.
Ali repliklerini ezberlemişti.
Gülce ise aynaya baktığında sadece bir gölge gördü.
“Ya sesim çıkmazsa?”
“Ya herkes gülerse?”
“Ya unutursam?”
Öğretmen Elif tahtaya yazdı:
**“Cesaret = Korkuyla birlikte yürümek”**
Sonra Gülce’ye yaklaştı:
“Cesaret, korkmamak değil,” dedi.
“Korkarken bile adım atabilmektir.”
O gün Gülce duygu defterine sadece bir cümle yazdı:
“Bugün sahneye çıkmadım ama içimde bir adım attım.”
Ertesi gün Elif Öğretmen sınıfa eski bir sandık getirdi.
Üzerinde büyük harflerle “CESARET” yazıyordu.
İçinde boş kartlar, renkli taşlar ve küçük aynalar vardı.
“Bu sandık, cesaretinizi saklayacağınız yer,” dedi.
“Her çocuk bir cesaret anısını içine bırakacak.”
Ali: “Geçen hafta bisikletle yokuş çıktım,” yazdı.
Zeynep: “Karanlıkta yalnız uyudum,” dedi.
Gülce kartına uzun uzun baktı.
Sonra küçük bir taş aldı.
Üzerine sadece bir kelime yazdı:
**“Sahne”**
Elif gülümsedi:
“Cesaret bazen sadece bir kelimedir. Ama o kelime bir kapıyı açar.”
O gün Gülce aynaya baktı.
Kendi gözlerine…
“Ben korkuyorum ama yine de çıkacağım,” dedi.
Ve kartını sandığa bıraktı.
O anda sandıktan bir ses yükseldi:
**“Cesaret geldi.”**
Duygu defterine yazdı:
“Bugün cesaret sandığına bir kelime bıraktım. Belki sahneye çıkmak için bir anahtar olur.”
Tiyatro günü geldi.
Sınıf kalabalıktı, ışıklar parlaktı, kalpler hızlı atıyordu.
Gülce kulisteydi.
Kostümü hazırdı ama sesi hâlâ gölgedeydi.
Zeynep yanına geldi:
“Senin cesaretin sessiz ama güçlü,” dedi.
Ali elini uzattı: “Sahneye birlikte çıkalım mı?”
Gülce başını salladı.
Ama hâlâ konuşamıyordu.
Öğretmen Elif sahneye çıktı:
“Bugün cesareti kutluyoruz,” dedi.
“Ve cesaretin en sessiz hâlini: Fısıltıyı.”
Gülce sahneye adım attı.
Işık gözlerini kamaştırdı.
Kalbi güm güm attı.
Sonra mikrofonu aldı.
Ve sadece bir cümle fısıldadı:
**“Ben buradayım.”**
Sınıf sessizleşti.
Sonra alkışladı.
Ama bu alkış, cesaretin sesiydi.
Gülce sahneden indiğinde gözleri parlıyordu.
Öğretmen Elif ona sarıldı:
“Fısıltın, en yüksek ses oldu bugün.”
Duygu defterine yazdı:
“Bugün sahneye çıktım. Sadece bir kelime söyledim. Ama içimde bir dağ yıkıldı.”
17.12.2025
Mesime Elif Ünalmış
Yorumlar
Yorum Gönder
Merhaba sevgili okuyucular, paylaştığım hikayeler ve yazılar hakkındaki düşüncelerinizi çok merak ediyorum! Yorumlarınız benim için çok değerli. Lütfen görüşlerinizi ve önerilerinizi paylaşmaktan çekinmeyin. Hep birlikte daha güzel bir topluluk oluşturalım! ✍️