SIRAYLA KIRPILAN KOYUNLAR

 

SIRAYLA KIRPILAN KOYUNLAR

Fatoş, dayısı ile birlikte kuzuları güderdi. İlkbaharın gelmesiyle koyunları kırpmak için sabırsızlanıyordu. Koyunların kırpılıp yünlerinden kurtulması onun çok hoşuna gidiyordu. Birkaç hafta sonra dayısı ona, "Koyunları kırpacağız," dedi. Fatoş, "Yaşasın!" diyerek sevindi. Fatoş'un en sevdiği koyunların başında Kartopu ve Fiko geliyordu. Fiko, daha yavru bir kuzuydu ve onun yünlerinden kurtulmuş halini çok merak ediyordu. Kartopu ise koyun sürüsünün içinde yünleri en az kirlenen koyundu. Kirlenmemek için en temiz bulduğu yerde oturur, geviş getirirdi. Fatoş, ona "Kartopu" adını takmıştı.

Fatoş, koyunların kırpılacağı günü sabırsızlıkla bekliyordu. Sabahın erken saatlerinde kalktı. Annesi, kahvaltı için ev halkına seslendi. Fatoş, gözlerini ovuşturarak banyoya gitti, elini yüzünü yıkadı ve kahvaltı sofrasına oturdu. Dayısı, iki yılı aşkın bir süredir onlarla kalıyordu. Anne ve babasını kaybedince ablasının evine yerleşmişti ve ablasının işleriyle ilgileniyordu. Dayısı, Fatoş'a bakarak, "Sana birkaç hafta önce bir şey söylemiştim, hatırladın mı?" diye sordu. Fatoş biraz düşündükten sonra, "Evet, yoksa koyunları mı kırpacağız?" dedi. Dayısı, "Evet, kahvaltıdan sonra hemen başlayabiliriz," dedi. Fatoş'un gözleri parladı. Henüz küçük olduğu için koyunları öyle sıkıca tutamazdı, sadece dayısına ve annesine yardım edebilirdi. Fatoş, heyecandan kahvaltısını yarım bıraktı. Onun bu telaşını gören dayısı ona gülümseyerek baktı.

Kahvaltıdan sonra ahırın bahçe kapısına koyunları tek tek getirerek kırpmaya başladılar. Yünlerinden kurtulan her koyuna gülümseyerek bakıyor, onların bu halini çok sevimli buluyordu. Sıra Kartopu'na geldi. Kartopu, oradan oraya zıplıyor ve adeta yünlerinden kurtulmak istemiyordu. Dayısı, onu köşeye sıkıştırarak bir hamleyle yakaladı. Kartopu avazı çıktığı kadar melemeye başladı. Fatoş, onun bu haline üzüldü ve elleriyle kafasını okşayarak sakinleştirmeye çalıştı. Bir süre sonra Kartopu sakinleşti. Kırpma işlemi bitince aniden fırlayarak uzaklaştı.

Fatoş, son olarak Fiko'ya baktı. Fiko, koyunların arasında çok aykırı duruyordu. Fatoş, Fiko'ya seslenerek, "Kendi isteğinle gel," dedi. Fiko, kendi isteğiyle geldi. "Fiko, tek başına yünlerinle durman hiç hoş olmaz, arkadaşlarına ayıp olur," dedi. Dayısı gülümseyerek, "Onun kendi isteğiyle geleceğini sanmıyorum," dedi ve tekrar yerinden kalkarak Fiko'yu kucaklayarak aldı. Fiko da bir süre sonra tertemiz olmuş ve daha da küçülmüştü. Fatoş, bu etkinliği çok eğlenceli buldu ama etkinlikten yorulmuştu. Elleriyle yıkadıktan sonra arkadaşlarının yanına giderek yaşadıklarını anlattı.

Mesime Elif Ünalmış

"Sıradan işler bile içtenlikle yapıldığında anlam kazanır."

Sorular:
1. Fatoş neden koyunları kırpmayı sabırsızlıkla bekliyordu? 
2. Kartopu’nun en dikkat çekici özelliği neydi? 
3. Fiko’nun kırpılma sırasında davranışı nasıldı? 
4. Fatoş’un dayısı neden onunla birlikte yaşıyordu? 
5. Koyun kırpma işleminin sonunda Fatoş nasıl hissediyordu? 

Cevaplar:
1. Koyunların yünlerinden kurtulmuş hallerini sevimli bulduğu için. 
2. Koyun sürüsündeki en temiz koyun olması. 
3. Uslu bir şekilde sırasını bekledi. 
4. Anne ve babasını kaybettiği için ablasının evine yerleşmişti. 
5. Etkinliği eğlenceli bulmuş ama yorulmuştu.